Matthew Luke

Hayatımda onca kız gördüm tanıdım ama O’nun gibisini asLa…Tamam dedim işte “O” kişi “Bu”.Onca zaman anlattım sevgimi gösteremedim mi yoksa ayılıgımdan mı bilmem bir türlü görmedi beni…Bekledim,bekledim,bekledim.Sonunda gördü dedim.O’nu ne kadar cok sevdigimi gördü dedim.Ama öyle değilmiş ilişkimizin başlaması.Sadece bir yanlış anlama sonucuymuş hepsi.Olsun benim bundan haberim yoktu.O da mutlu ediyordu sonucta beni..Günler Gecti,Haftalar,Aylar ve 1 yıL 8 ay 17 Gün ve 14 Saat gecti,sonucta ne oLdu..Cok Sevdi Beni,Benim Sevdiğimden Daha cok oldugunu söylüyor ama öyle değil.Bunu Herkes biliyor Ben O’nu O’nun Beni Sevdiğinden Daha Cok Seviyorum..Zaman Gectikce Sevgimiz Arttı ya Kıskanclıkta beraberinde geLdi.Ama öyle böyle bi kıskanclık değiL.Yaşamadan kimse bilemez.Etrafımdakileri ne kadar incitsede bu kıskanclık sonucu yaptıgımız şeyler,Ben Bu Durumdan Cok Memnunum ve Hatta İyi ki böyle Cok Seviyoruz ve Size Göre Abartı görünebilecek Bu Kıskanclık iyi ki var.Olmasaydı Hayatın anlamını bilemezdim.Cok Mutluyum kimsenin yaşayamayacagı kadar cok mutluyum,tabi bunun yanında hergün göz yaşı da var.Yani düşünsenize neredeyse hiç durmadan 1 hafta aglamak.ne kadar zor birşey gibi geliyor ordan ama zor mor sevince hiçbişey bu.hatta bu gözyaşları insana mutluluk veriyor.Mutlu oldugum zaman bile aglamak istiyorum,çünkü olur da birgün “O” gider,beni terkeder diye insan korkuyor.Hiçbişeyden bu kadar cok korkmamıştım.”O”nu içime katasım ve ömür boyu oraya O’nu gömmek geliyor içimden ki hiç benden ayrılmasın,beni bırakmasın hep yanımda olsun…Ya daha düşünürken bile ne kadar içim yanıyor bir bilseniz.CANIM,GÜLÜM,BİDENEM,NEFESİM,HERŞEYİM,GUZUM BENIM NE OLUR BENI BIRAKMA YAAAA

 ALLAH’ım ne olur bizi hiç ayırma.Mutlu Olalım Ömrümüzün Sonuna Kadar…Ve ALLAH’ım ne olur bana olan güveni hiç sarsılmasın.Ben O’nu üzcek bişey asla yapmıyorum.HERŞEY SADECE O’nun İçin…Ne olur ALLAH’ım yardım et BİZE ve bizim gibi sevenlere. (AMİN)

Mazeretler Silsilesi… Uykum var… Çok Yorgunum… Tatile İhtiyacım Var… Kafam Almıyor… İsteseydim Yapardım… Ben Var ya Ben…

Mazeretler; çalışmayı ertelediğimiz, başarısızlığa uğradığımız, işin zorluğundan korktuğumuz zamanlarda beynin kişiyi daha güvenli bir yere taşıma, kendine olan saygısını kaybetmeme gibi amaçlarla gerçek dışı koruma kalkanlarına uzanan yolda en sahte, kandırıkçı yardımcımızdır bizim. Mazeretler; sadece bir kılıftır, bir nevi gerçeklerden kaçmak ve kendimizi kollamak için oynadığımız saklambaç oyunudur. Kısa vadede çözümler getiriyormuş gibi görünse de uzun vadede kalıcı ve tamir olunmaz bir kişisel küskünlüğü, güvensizlik duygusunu ilmek ilmek işler insanın içine.

Maalesef çalışmayı sevmiyoruz. Mazeretler üretmek, işin kolayına kaçmak, yenildiğimiz ve üstesinden gelemediğimiz zamanlarda kendimizi koruyarak galip göstermeyi seviyoruz. Aslında sadece kendimizi kandırıyoruz geçici bir süre için. Fakat, mazeretlerle inşa ettiğimiz o kişisel kalelerin taşlarında zamanla gedikler oluşuyor ve kalelerimiz yıkılıyor; mağlubiyetimizi ve kaçtığımızı mazeretlerimiz saklayamıyor. Yazının devamını oku »

Etrafımıza baktığımızda bir sürü ağaç görürüz. Bu ağaçlardan hele bir tanesi var ki sonbahar mevsiminde yaprakları dökülmüş cılız kalmış bir ağaçtır. Bu ağaç baharın gelmesini sabırsızlıkla beklerken bahar aniden geliverir. Ağaç çok sevinir çünkü sonbahar onun için yalnızlığın simgesiydi. Ama bahar öyle değildi. Baharda güneş sayesinde yaprak açacak ve yemyeşil olacaktı. Yalnızlıktan kurtulmuş olacaktı yani. Bir anda Karşısına güneş çıktı. Güneşi gören ağaç hemen yapraklar açmaya başladı. Yazının devamını oku »